ZALOGUJ
Najnowsze dane epidemiologiczne i badania retrospektywne wskazują — wbrew powszechnemu do niedawna poglądowi — na poprawę przeżycia chorych na chłoniaki grudkowe w okresie ostatnich 20 lat, która nastąpiła na świecie w związku z rozpowszechnieniem chemioterapii wielolekowej, jeszcze przed wdrożeniem przeciwciał monoklonalnych do szerokiej praktyki klinicznej. Wdrożenie przeciwciała monoklonalnego anty-CD20 (rituksymab) do leczenia skojarzonego z chemioterapią jest przełomowym osiągnięciem od czasu wprowadzenia chemioterapii wielolekowej 30 lat temu i reprezentuje jeden z rzadszych sukcesów w medycynie ostatnich lat, ponieważ doprowadziło do znaczącego wzrostu skuteczności leczenia bez istotnego zwiększenia jego toksyczności. Większa skuteczność, wykazana na podstawie licznych międzynarodowych (z udziałem ośrodków polskich) badań klinicznych o niekwestionowanej mocy dowodowej, dotyczy wszystkich zasadniczych parametrów: częstości remisji, czasu jej trwania oraz czasu przeżycia całkowitego chorych. Jednoczenie następuje znacząca poprawa jakości życia wielu chorych, u których nie dochodzi do nawrotów choroby i konieczności długotrwałego, najczęściej nieskutecznego leczenia z zastosowaniem kolejnych, zwykle toksycznych programów chemioterapii. Dlatego też zastosowanie rituksymabu wraz z chemioterapią w celu uzyskania remisji, a następnie w leczeniu podtrzymującym jest optymalnym postępowaniem u chorych na chłoniaka grudkowego (FL). Tak jednoznaczne stwierdzenie jest możliwe dzięki wynikom zakończonych w ciągu ostatnich 2 lat badań klinicznych fazy III, do których włączono ponad 3000 chorych. W artykule przedstawiono przegląd najważniejszych badań klinicznych dotyczących chłoniaków grudkowych z ostatnich lat.
Słowa kluczowe: chłoniak grudkowy, rituksymab, immunochemioterapia