SerwisPolskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej

Sunitynib vs Pazopanib – wyniki badania COMPARZ.

18 października 2013

Sunitynib vs Pazopanib – wyniki badania COMPARZ.

Opublikowano wyniki badania III fazy COMPARZ porównującego pazopanib z sunitynibem w pierwszej linii leczenia raka nerkowokomórkowego (RCC). Do badania zakwalifikowano 1110 chorych na jasnokomórkowego RCC, którzy byli losowo przydzielani (1:1) do ramienia leczonego jednym z ww. leków. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było wykazanie braku istotnych różnic pomiędzy pazopanibem a sunitynibem (badanie typu non-inferiority) w odniesieniu do czasu wolnego od progresji (PFS). Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały – m.in. czas przeżycia całkowitego (OS), odsetek odpowiedzi klinicznych, jakość życia i bezpieczeństwo. Badanie wykazało brak istotnych statystycznie różnic pomiędzy pazopanibem, a sunitynibem w odniesieniu do PFS – mediana PFS 8,4 vs 9,5 mies. (HR=0,91 95%CI 0,90-1,22). Odsetek odpowiedzi był wyższy w ramieniu z pazopanibem (31% vs 24%). Mediana OS wynosiła 28,4 mies. dla pazopanibu i 29,3 mies. dla sunitynibu. Analizy parametrów jakości życia zdecydowanie preferowały pazopanib.

Badanie COMPARZ dostarcza istotnych informacji przydatnych w praktyce klinicznej. Udowodniło, że pazopanib nie jest lekiem statystycznie istotnie gorszym niż sunitynib w 1. linii leczenia RCC, zapewniając jednocześnie lepszą jakość życia. Jednak pewne kwestie związane z tym badaniem wymagają komentarza. Ocena odpowiedzi na leczenie wykonywana była co 6 tygodni, czyli w momencie kończenia 2-tygodniowej przerwy w stosowaniu sunitynibu, która (jak wiadomo z badań w doświadczalnych) może mieć wpływ na wynik oceny odpowiedzi. Oceny parametrów jakości życia były z kolei wykonywane co 4 tygodnie, czyli w momencie największego nasilenia działań niepożądanych sunitynibu. Z punktu widzenia praktyki klinicznej najbardziej istotne wydaje się jednak zrozumienie założeń statystycznych badania COMPARZ. Eksperci projektujący to badanie uznali, że zakładając zdecydowanie lepszy profil tolerancji pazopanibu można zaakceptować <25% procentową różnicę w efektywności klinicznej tego leku (PFS) jako statystycznie nieistotną. Oznacza to, że w zakładając medianę PFS w przypadku sunitynibu wynoszącą około 10 mies., to pazopanib nie byłby uznany za istotnie gorszy jeżeli mediana PFS w przypadku tego leku wynosiłaby 7,5 mies. Każdy z lekarzy, podejmując decyzję terapeutyczne w przypadku chorych na RCC musi sobie odpowiedzieć czy taka nieistotna statystycznie różnica nie jest istotna klinicznie.

Motzer R. i wsp. N Engl J Med 2013; 369:722-731August 22, 2013DOI: 10.1056/NEJMoa1303989 http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1303989

Piotr Wysocki