Profesor Tadeusz Koszarowski

W S P O M N I E N I A
o prof. Koszarowskim Biogram Prof. dr hab. med. Mieczysław Chorąży Dr med. Grzegorz Luboiński Inż. Jerzy Rybicki Prof. dr hab. med. Jan Steffen Prof. dr hab. med. Edward Towpik Prof. dr hab. med. Janina Dziukowa Prof. dr hab. med. Andrzej Kułakowski Dr med. Zbigniew Malinowski Prof. dr hab. med. Marek P. Nowacki Dr med. Irena Tarczyńska Prof. dr hab. med. Zbigniew Wronkowski Wywiad z prof. dr hab. med. Tadeuszem Koszarowskim - nestorem polskiej onkologii

Profesor Tadeusz Koszarowski – nestor polskiej onkologii, twórca i budowniczy Centrum Onkologii na Ursynowie – takim znają Go wszyscy. Ale już niewielu pamięta z lat pięćdziesiątych młodego docenta Koszarowskiego, kierownika Kliniki Chirurgii Onkologicznej Instytutu Onkologii, otoczonego grupą młodych uczniów. Byli to wtedy: Czesław Górski, Tadeusz Lewiński, Andrzej Kułakowski, Tadeusz Kołodziejski, już bardziej doświadczony asystent Jerzy Meyza, a wśród nich jedyna młoda kobieta Hanna Werner – późniejsza „majstrowa”, pierwsza dama chirurgii onkologicznej. Pracowali wtedy we wspaniałej atmosferze stworzonej przez Szefa i Nauczyciela – Tadeusza Koszarowskiego. Myślę, że nauczyli się wiele i to nie tylko mistrzostwa w zawodzie. Świadczą o tym ich dalsze losy. Ale nie tylko oni – to, że profesor Koszarowski był również dyrektorem ds. klinicznych, rzutowało na poziom całej klinicznej części Instytutu. Rozumiał, jak ważna jest rola i miejsce diagnostyki. Brał udział w stałych spotkaniach lekarzy kliniki i radiodiagnostyki, które odbywały się dwa razy w tygodniu w Zakładzie Radiodiagnostyki, wszyscy korzystaliśmy z Jego doświadczeń. W tamtych latach radiolodzy chodzili na blok operacyjny na operacje chorych przez siebie badanych. Takie konfrontacje miały ogromne znaczenie dla wzajemnego zrozumienia, zwiększały nasze doświadczenie i zacieśniały więzy. W dalszych latach profesor Tadeusz Koszarowski zainicjował spotkania ogólno-kliniczne, obowiązujące lekarzy wszystkich Klinik i Zakładów. Omawianie trudności diagnostycznych i terapeutycznych na przykładzie licznych trudnych przypadków stanowiło znakomitą szkołę onkologii.
Wspominając lata pięćdziesiąte, nie można pominąć ważnego osiągnięcia profesora Tadeusza Koszarowskiego, jakim było zorganizowanie Centralnego Rejestru Nowotworów w ramach Działu Metodyczno-Organizacyjnego Instytutu. Uzyskane dane epidemiologiczne, w konfrontacji ze światowymi, wskazywały na narastającą liczbę zachorowań na nowotwory złośliwe, a według prognoz – wzrastającą do końca XX wieku. I to był pierwszy krok do idei budowy nowoczesnego Centrum Onkologii. Profesor Tadeusz Koszarowski rozumiał onkologię jako interdyscyplinarną specjalność, widział ją jako „nową kompleksową gałąź medycyny” i to było motorem Jego działań już w latach sześćdziesiątych. Profesor Tadeusz Koszarowski miał od dawna wizję nowoczesnego, odpowiednio wyposażonego Instytutu. Dążył do tego konsekwentnie przez wiele lat. O tym, jak i czego dokonał, napisał w swojej książce Dać świadectwo prawdzie…