SerwisPolskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej

Rak jelita grubego

20 Kwietnia 2010

Panitumumab jest całkowicie ludzkim przeciwciałem monoklonalnym zatwierdzonym do stosowania u pacjentów bez mutacji genu KRAS z zaawansowanym rakiem jelita grubego po niepowodzeniu standardowej chemioterapii +/- bewacyzumab i/lub cetuksymab. Niedawno przedstawiono wstępne dane na temat skuteczności panitumumabu w I i II linii leczenia w połączeniu ze standardową chemioterapią.

Do badania 3 fazy PRIME włączono 1183 pacjentów z rozsianym rakiem okrężnicy lub odbytnicy, u których nie stosowano wcześniej oksaliplatyny i przydzielono ich do standardowej chemioterapii I linii FOLFOX4 +/- panitumumab. Niezmutowaną formę genu KRAS wykryto u 656 pacjentów (60%). W tej grupie chorych dodanie panitumumabu do schematu FOLFOX4 wpłynęło znamiennie na wydłużenie czasu wolnego od progresji choroby (PFS) (9,6 mies. v. 8,0 mies.; iloraz ryzyka [HR] = 0,8) oraz na odsetek odpowiedzi na leczenie (55% v. 48%). Z drugiej strony, w populacji pacjentów ze zmutowanym genem KRAS połączenie panitumumabu z chemioterapią FOLFOX4 wiązało się z niższą skutecznością niż zastosowanie samej chemioterapii FOLFOX4. Należy zaznaczyć, iż toksyczność leczenia była porównywalna między ramionami badania za wyjątkiem toksyczności skórnej, zanokcicy, biegunki, zapalenia śluzówki jamy ustnej i hipomagnezemii, które były obserwowane częściej w grupie leczonej z panitumumabem.
Panitumumab wykazał się także skutecznością w terapii II linii rozsianego raka jelita grubego. W randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu 3 fazy zastosowanie połączenia FOLFIRI + panitumumab u pacjentów z rozsianym rakiem jelita grubego bez mutacji w genie KRAS i po jednej wcześniejszej linii chemioterapii wiązało się z wyższą skutecznością leczenia aniżeli zastosowanie samego schematu FOLFIRI. Średni czas wolny od progresji choroby wyniósł 5,9 mies. w grupie FOLFIRI + panitumumab wobec 3,9 mies. w grupie samego FOLFIRI (p = 0,004), średnie przeżycia całkowite osiągnęły odpowiednio 14,5 mies. oraz 12,5 mies. (p = 0,115) a odsetki odpowiedzi na leczenie odpowiednio 35% i 10%. Podobnie jak w badaniu PRIME, odsetek objawów toksycznych leczenia był porównywalny między ramionami badania za wyjątkiem toksyczności charakterystycznej dla terapii anty-EGFR (wysypka skórna, biegunka i hipomagnezemia), którą obserwowano częściej w ramieniu z panitumumabem.

Sebastian Ochenduszko

Klinika Onkologii
Szpital Unwersytecki
ul. Śniadeckich 10
31-531 Kraków
tel.: (+48 66) 815 78 53